Michael Newton

**Michael Newton**
Volledige naam	Michael Duff Newton, Ph.D.
Geboorte	9 december 1931, Hollywood, Californië, Verenigde Staten
Overlijden	21 september 2016, Grass Valley, Californië, Verenigde Staten
Beroep	raadgevend psycholoog, hypnotherapeut, schrijver
Opleiding	doctor in de filosofie (Ph.D.) in de raadgevende psychologie
Bekend van	de regressiemethode «Leven tussen levens»; oprichter van het Newton Instituut
Onderscheidingen	Chevalier of Honor in de Orde van Constantijn; NATH-prijs (1998)
Wikidata	Q459333
Graaf (ReQ)	ReQ-0000-0000-0000-0124

Michael Duff Newton (9 december 1931, Hollywood, Californië — 21 september 2016, Grass Valley, Californië) was een Amerikaans raadgevend psycholoog, gediplomeerd hypnotherapeut van de hoogste graad (Certified Master Hypnotherapist), lid van de American Counseling Association (ACA) en oprichter van het Newton Instituut voor hypnotherapie volgens de methode «leven tussen levens». Hij is de auteur van een reeks bestsellers waarin op basis van duizenden hypnosesessies de toestand van de ziel tussen incarnaties wordt beschreven.

Newton ontwikkelde een regressiemethode die de aandacht verlegde van herinneringen aan vorige levens naar de periode tussen die levens in. Zijn boeken zijn in vele talen vertaald en behoren al decennialang tot de bestsellers binnen hun genre.

Biografie

Michael Duff Newton werd geboren op 9 december 1931 in Hollywood (Californië). Hij behaalde een doctoraat in de raadgevende psychologie, werkte als gediplomeerd hypnotherapeut van de hoogste graad en was lid van de American Counseling Association; daarnaast doceerde hij aan instellingen voor hoger onderwijs in Los Angeles. Naast zijn klinische werk was hij bedrijfsadviseur, gedragspsycholoog en groepstherapeut in centra voor geestelijke gezondheid. Ruim 35 jaar lang voerde hij een privépraktijk, waarin hij ongeveer 7000 regressiesessies uitvoerde; op het hoogtepunt van zijn bekendheid liep de wachtlijst op tot drie à vier jaar. Hij overleed op 21 september 2016 in Grass Valley (Californië).

Hoe de methode werd ontdekt

Aanvankelijk stond Newton sceptisch tegenover metafysica en weigerde hij regressies naar vorige levens uit te voeren. De ommekeer kwam bij toeval. In 1967 regresseerde hij een cliënt met schouderpijn naar een tafereel in een loopgraaf uit de Eerste Wereldoorlog — de Slag aan de Somme; later controleerde hij de details in militaire archieven in Londen, wat zijn opvattingen veranderde. In 1968 ging een vrouw met een depressie onder hypnose spontaan over in de toestand «tussen levens» en ontmoette zij haar «zielengroep»; haar herstel bracht Newton ertoe zich te richten op de systematische bestudering van deze toestand.

De methode «Leven tussen levens»

De methode «leven tussen levens» (Engels: Life Between Lives, LBL) is een vorm van hypnotische leeftijdsregressie waarbij de cliënt in een diepe (theta-)bewustzijnstoestand wordt gebracht. Anders dan bij de klassieke regressie naar vorige levens richt de methode van Newton zich op de periode die de ziel volgens zijn beschrijvingen tussen incarnaties in de geestenwereld doorbrengt. De resultaten van talloze sessies bracht Newton onder in een samenhangend beeld.

Etappes van de reis tussen levens (volgens Newton)

Dood en het loskomen van het lichaam;
de «helende douche» (Healing Shower) — herstel van energie;
ontmoeting met een gids en terugblik op het voorbije leven;
terugkeer naar de eigen zielengroep (doorgaans 3–25 verwante zielen);
de Raad van Ouderen (gewoonlijk drie tot zeven leden), verbonden met het doorgronden van karma;
planning van het volgende leven en de keuze van een lichaam (de «Ring van de Bestemming»);
een nieuwe incarnatie met verlies van de herinnering aan de geestenwereld.

Cartografie van de geestenwereld

In Newtons model omvat de geestenwereld een «verdeelpunt», een «bibliotheek der levens» met optekeningen van incarnaties, een «Stad der Schaduwen» (rehabilitatie) en een «ruimte van transformatie». Zielen worden ingedeeld in zes ontwikkelingsniveaus, waaraan hij aurakleuren koppelde — van wit (beginnelingen) tot indigo-violet (meesters) — en gevorderde zielen verwerven specialisaties (genezers, leraren, onderzoekers e.a.).

Boeken

Alle belangrijke boeken verschenen bij uitgeverij Llewellyn Publications:

De zielenreis (Journey of Souls, mei 1994) — 29 gevallen; alleen al in het Engels meer dan 700.000 exemplaren verkocht, ruim 25 jaar lang een bestseller;
De zielsbestemming (Destiny of Souls, 2000) — 67 gevallen;
Leven tussen levens (Life Between Lives, 2004) — methodische handleiding van het instituut;
Herinneringen van na de dood (Memories of the Afterlife, 2009) — bundel gevallen van leerlingen onder redactie van Newton.

Postuum verschenen, mede met inbreng van het instituut, ook Little Book of Life Between Lives en Wisdom of Souls (2020).

Erkenning

In 1995 werd Newtons methode getoond in het televisieprogramma «Sightings» (Paramount, circa 9 miljoen kijkers). In 1998 kende de National Association of Transpersonal Hypnotherapists hem de prijs «voor de meest unieke bijdrage» toe, en zijn tweede boek werd in 2001 uitgeroepen tot «beste metafysische boek van het jaar». Newton werd geëerd met de titel Chevalier of Honor in de Orde van Constantijn; hij gaf lezingen in Londen (College of Psychic Studies), Montreal en Johannesburg, en was hoofdspreker op de IARRT-conferentie (1996).

Filosofie

Newton formuleerde zijn opdracht als een antwoord op de grote vragen van de mens: «wie ben ik, waar kom ik vandaan, waarom ben ik hier en waar ga ik heen». Hij meende dat geestelijke zelfkennis conflicten kan verminderen en de eendracht kan bevorderen, doordat mensen zich bewust worden van hun gemeenschappelijke geestelijke oorsprong. In zijn woorden is «het voornaamste doel van zielen die in incarnaties naar de Aarde komen, het brengen van liefde, mededogen en begrip aan anderen».

Zie ook

Bronnen

Het Michael Newton Instituut — newtoninstitute.org
Wikidata, item Q459333
Find a Grave: Dr. Michael Duff Newton (1931–2016)