Reïncarnatie
| Engels | reincarnation |
|---|---|
| Synoniemen | wedergeboorte, zielsverhuizing (metempsychose) |
| Wikidata | Q128593 |
| Graaf (ReQ) | ReQ-0000-0000-0000-0028 |
Reïncarnatie (van het Latijn reincarnatio: re- «opnieuw» + incarnatio «het binnentreden in het vlees»; letterlijk «het opnieuw binnentreden in het vlees»; synoniem — wedergeboorte) is de voortzetting van het leven van de ziel in een reeks van nieuwe lichamen. De mens is niet zijn lichaam: het lichaam is sterfelijk, maar de ziel is onsterfelijk en doorleeft vele levens na elkaar. Tussen incarnaties keert de ziel terug naar de Geestenwereld, waar zij herstelt, het doorleefde doordenkt en zich voorbereidt op het volgende leven. De zin van deze weg is de ontwikkeling van de ziel: groei in rijpheid, wijsheid en liefde van leven tot leven.
Kern
Aan de basis van reïncarnatie ligt het onderscheid tussen de eeuwige ziel en het tijdelijke lichaam. Het aardse leven is niet toevallig en niet enig: het is één «klas» in de lange school van de ziel. De omstandigheden van de geboorte, de ontmoetingen en de beproevingen zijn niet willekeurig — de ziel komt in de wereld met opgaven die zij vóór de incarnatie zelf heeft gekozen. De dood is in dit beeld geen einde, maar een thuiskomst.
De cyclus van wedergeboorte
Regressie onder hypnose voert de mens naar herinneringen aan vorige levens en aan de periode daartussen. Duizenden onafhankelijke sessies vormen samen een bestendig, samenhangend beeld; het meest volledig werd dit beschreven door Michael Newton. De cyclus is goed te volgen door te beginnen bij de voorbereiding op een nieuw leven:
- Planning van het aanstaande leven. In de Ring van de Bestemming kiest de ziel samen met haar gidsen het toekomstige lichaam en lot, stelt zij lessen vast en maakt zij vooraf afspraken met andere zielen over sleutelrollen — toekomstige ouders, partners, belangrijke ontmoetingen.
- Incarnatie. De ziel treedt het lichaam binnen, en de herinnering aan het thuis sluit zich — om het leven werkelijk te leven, met vrije keuze.
- Het leven. De ziel doorleeft het aardse leven en voert uit wat zij voornam — of wijkt ervan af.
- Dood en bevrijding. Het lichaam sterft; de ziel verlaat het en keert via de «poort» terug naar de Geestenwereld.
- Ontvangst en herstel. Zij wordt ontvangen door een gids, niet zelden door verwante zielen; de in het leven vermoeide energie wordt hersteld.
- Terugkeer naar de zielengroep — de hereniging met dierbare zielen, het eeuwige «thuis».
- Raad van Ouderen. De ziel doordenkt het geleefde samen met wijze begeleiders — zonder veroordeling, als een leerling met zijn leraren.
- Leren. Tussen de levens leert en groeit de ziel, opklimmend langs de ontwikkelingsniveaus.
- En opnieuw plant de ziel met hulp van haar gidsen het volgende leven — keer op keer op keer.
Volgens reïncarnatioloog Maris Dreshmanis, oprichter van de Academie voor reïncarnatiologie, kunnen de meeste mensen zich meer dan honderd vorige levens herinneren: reïncarnatie is niet één of twee incarnaties, maar een zeer lange weg van de ziel door honderden levens.
Karma
Karma is geen straf van bovenaf, maar een wet van leren en evenwicht: wat de ziel in het ene leven in de wereld heeft gelegd, keert in andere levens naar haar terug en helpt haar het aangerichte aan den lijve te begrijpen. Het doel van karma is niet «schuld afbetalen», maar groeien. Volgens de getuigenissen die beoefenaars hebben verzameld, bestaan er in de geestenwereld geen hel en geen eeuwige veroordeling — er zijn ontwikkeling, rechtvaardigheid en liefde.
Getuigenissen
Reïncarnatie steunt niet alleen op geloof:
- in regressiesessies beschrijven duizenden mensen die elkaar niet kennen het leven tussen incarnaties opvallend overeenstemmend;
- Ian Stevenson documenteerde decennialang spontane, op feiten controleerbare herinneringen van jonge kinderen aan vorige levens;
- de voorstelling van wedergeboorte ontstond zelfstandig bij volken op alle continenten.
In de tradities van de mensheid
Reïncarnatie is een van de oudste en meest verbreide voorstellingen van de mensheid. Zij ligt ten grondslag aan het hindoeisme (de ziel doorloopt de samsara onder de wet van karma op weg naar bevrijding), het boeddhisme, het jaïnisme en het sikhisme; de leer van de zielsverhuizing (metempsychose) werd gedeeld door de antieke filosofen Pythagoras en Plato; sporen ervan zijn te vinden in mystieke stromingen en volksgeloof over de hele wereld.
Studie
Tegenwoordig wordt het onderwerp stelselmatig onderzocht via regressie naar vorige levens en de methode «leven tussen levens». Tot de belangrijkste namen behoren Michael Newton, Brian Weiss, Dolores Cannon, Ian Stevenson en duizenden andere beoefenaars op het gebied van het activeren van het reïncarnatiegeheugen.
Verwante begrippen
Ziel — datgene wat reïncarneert; karma — de wet die de levens verbindt; samsara — de kringloop van geboorten en sterften; Geestenwereld — het thuis van de ziel tussen incarnaties.